జీవన సారం
వ్యక్తులు, వస్తువులు, పరిస్థితులపై పరిమితికి మించిన వ్యామోహం పెంచుకోవడం దుఃఖానికి మూలం. దుఃఖం వచ్చినప్పుడు దాన్ని నిరోధించకుండా శ్రద్ధగా గమనిస్తే, కాలక్రమేణా ఆ భావం బలహీనపడిపోతుంది.
దుఃఖం అనేది ఒక శిక్ష కాదు, అది మనల్ని మనం సరిచేసుకోవడానికి, మేల్కొలపడానికి ప్రకృతి ఇచ్చే అవకాశం. బాహ్య ప్రపంచాన్ని లేదా పరిస్థితులను మనం మార్చలేకపోవచ్చు. కానీ ఆధ్యాత్మిక సాధన ద్వారా మన ఆంతరిక ప్రపంచాన్ని, ఆలోచనా విధానాన్ని మార్చుకోవచ్చు. మనస్సును అజ్ఞానం నుండి జ్ఞానం వైపు మళ్లించినప్పుడు దుఃఖ విముక్తి మాత్రమే కాక, శాశ్వతమైన ఆత్మానందం లభిస్తుంది.
రోజూ కొంతసేపు ధ్యానం చేయడం వల్ల మనస్సు ప్రశాంతపడి, ఆలోచనల శ్రమ తగ్గుతుంది. మన దగ్గర లేనిదాని కోసం బాధపడటం కంటే, ఉన్నదానిని తలచుకుని ప్రకృతికి కృతజ్ఞత కలిగి ఉండటం, ఇతరులకు సహాయం చేయడం, సమాజ సేవలో పాల్గొనడం వల్ల మన దృష్టి స్వార్థం నుంచి వైదొలగి మనస్సు ఆనందంతో నిండుతుంది.
– తరిగొప్పుల వీఎల్లెన్ మూర్తి


