acharya madabhushi sridhar

ఎన్నికల సంఘం సాధారణ ప్రభుత్వ విభాగం కాదు. రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్‌ 324 కింద ఎన్నికల నిర్వహణకు సర్వా ధికారం కలిగిన రాజ్యాంగ సంస్థ. అందువల్ల దాని నిర్ణయాలపై ప్రజలకు విశ్వాసం ఉండటం ప్రజాస్వామ్యానికి అత్యవసరం. ఇటీవల ఎన్నికల సంఘంలోని ఇద్దరు కమిషనర్లు కొన్ని నిర్ణయాలు, విధానాలపై అంతర్గతంగా అభ్యంతరాలు వ్యక్తం చేసి నట్లు వచ్చిన వార్తలను ఈ నేపథ్యంలోనే పరిశీలించాలి. ‘ది ఇండియన్‌ ఎక్స్‌ప్రెస్‌’ వెల్లడించిన వివరాల ప్రకారం, ఎన్నికల కమిషనర్లు సుఖ్‌బీర్‌ సింగ్‌ సంధు, వివేక్‌ జోషి దాదాపు పది నెలల వ్యవధిలో అనేక సందర్భాల్లో ప్రత్యేక సమగ్ర ఓటర్ల జాబితా సవరణ (సర్‌), ఫారం–6, ఓటర్ల డేటాబేస్‌ కేంద్రీకరణ, సాంకేతిక వ్యవస్థ, అప్పీళ్ల వంటి అంశాలపై అభ్యంతరాలు నమోదు చేసినట్లు తెలుస్తోంది. ముఖ్యంగా కొత్త ఓటర్ల నమోదుకు ఉపయోగించే ఫారం–6లో సర్‌కు సంబంధించిన ప్రశ్నలను చేర్చడంపై చట్టపరమైన అభ్యంతరాలు వ్యక్తమైనట్లు నివేదికలు చెబుతున్నాయి. ఇక్కడ అసలు ప్రశ్న భిన్నాభిప్రాయం ఉన్నదా లేదా అన్నది కాదు. ఆ చర్యకు చట్టబద్ధమైన అధికారం ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది? అనేదే.సమస్య ‘మెజారిటీ’ కాదు!ఎన్నికల సంఘం తన చర్యలన్నీ చట్టం, నిబంధనలకు అను గుణంగానే జరిగాయనీ, పది నెలల కాలంలోని కొన్ని అంతర్గత నోట్లను మాత్రమే చూపడం ద్వారా మొత్తం వ్యవహారంలో ఒక భాగాన్ని మాత్రమే చూపుతున్నారనీ చెబుతోంది. అంతర్గత చర్చలో భిన్నాభిప్రాయాలు ఉండటం అసాధారణం కాదు. ఒక కమిషనర్‌ అభ్యంతరం వ్యక్తం చేశారనే కారణంతో ఆ నిర్ణయం వెంటనే చట్టవిరుద్ధం కాదు. అయితే దీనికి మరో వైపు కూడా ఉంది. ‘తుది నిర్ణయాలు ఏకగ్రీవంగానే జరిగాయి’ అనే ప్రకటన ఒక్కటే, ప్రతి చర్యకు చట్టబద్ధమైన అధికారం ఉందని నిరూపించదు. అందుకే మాజీ ప్రధాన ఎన్నికల కమిషనర్లు ఎస్‌.వై. ఖురేషీ, ఓ.పి. రావత్‌ సూచించినట్లు, ముఖ్యమైన నిర్ణయాలకు సంబంధించిన రికార్డు లను– ఎవరు ఏమి ప్రతిపాదించారు, ఎవరు అభ్యంతరం తెలి పారు, తుది నిర్ణయం ఏమిటి, అది ఏకగ్రీవమా లేక మెజారిటీ తోనా– ప్రజలకు అందు బాటులో ఉంచడం మంచిది. ఇక్కడ ఒక చట్టపరమైన స్పష్టత అవసరం. ప్రతి నిర్ణయం ఏకగ్రీవంగా ఉండాల్సిందేనని చెప్పడం సరైంది కాదు. వర్తించే చట్టపరమైన విధానాన్ని అనుసరించి అవసరమైనప్పుడు మెజా రిటీతో నిర్ణయం తీసుకోవచ్చు. కాబట్టి ప్రశ్న ‘అందరూ అంగీకరించారా?’ అనేది మాత్రమే కాదు; ‘చట్టబద్ధమైన విధానాన్ని అనుస రించి నిర్ణయం తీసుకున్నారా?’ అనేదే.ఇంకా తీవ్రమైన ప్రశ్న ఓటర్ల డేటాబేస్‌ కేంద్రీకరణకు సంబంధించినది. ఎన్నికల నమోదు అధికారులకు చట్టం ఇచ్చిన అధికా రాలను ఏదైనా కేంద్ర సాంకేతిక వ్యవస్థ అధిగమిస్తే, అది కేవలం సాంకేతిక సమస్య కాదు; అది చట్టపరమైన సమస్య. సాఫ్ట్‌వేర్‌కు స్వయంగా చట్టబద్ధమైన అధికారం ఉండదు. అది చట్టబద్ధమైన అధికారికి సహాయపడాలి కానీ అతని స్థానాన్ని ఆక్రమించకూడదు. అందువల్ల ఓటర్ల డేటాబేస్‌పై స్వతంత్ర సాంకేతిక ఆడిట్‌ అవసరం. ఎవరు డేటాను మార్చగలరు? ఏ అధికారి ఆదేశంతో మార్పు జరుగుతుంది? స్థానిక ఎన్నికల నమోదు అధికారి నిర్ణయాన్ని కేంద్ర వ్యవస్థ మార్చగలదా? ప్రతి మార్పుకు డిజిటల్‌ రికార్డు ఉందా? వంటి ప్రశ్నలకు సమాధానాలు రావాలి.నిష్పాక్షికంగా ఉండటమే కాదు, కనిపించాలి!పశ్చిమ బెంగాల్‌లో తొలగించిన ఓటర్లకు సంబంధించిన భారీ సంఖ్యలో అప్పీళ్ల విషయంలో కూడా ఇదే పారదర్శకత అవసరం. ఎన్నికల సంఘం తరఫున అప్పీళ్లు దాఖలు చేయడానికి ఎవరు అనుమతి ఇచ్చారు? ఏ చట్టం కింద ఇచ్చారు? ఆ నిర్ణయాన్ని ఎవరు అమలు చేశారు? అన్నది రికార్డులతో స్పష్టమవ్వాలి. ఈ వివాదానికి మరో రాజ్యాంగపరమైన నేపథ్యం ఉంది. ఎన్నికల కమిషనర్ల నియామకానికి సంబంధించిన 2023 చట్టం– ప్రధాన ఎన్నికల కమిషనర్, ఎన్నికల కమిషనర్ల ఎంపిక కమిటీలో భారత ప్రధాన న్యాయమూర్తి స్థానంలో ప్రధానమంత్రి నియమించే కేంద్ర కేబినెట్‌ మంత్రిని ఉంచింది. ఇటీవల జస్టిస్‌ దీపాంకర్‌ దత్తా ఈ మార్పు కేంద్ర ప్రభుత్వానికి ప్రభావవంతమైన వీటో లభించే పరిస్థితిని సృష్టిస్తుందనీ, ఇది ‘పర్సెప్షన్‌ టెస్ట్‌’ పరంగా ప్రశ్నలు లేవ నెత్తుతుందనీ వ్యాఖ్యానించారు. ప్రజల దృష్టిలో ఎన్నికల సంఘం స్వతంత్రంగా కనిపించాల్సిన అవసరాన్ని ఈ వ్యాఖ్య స్పష్టం చేస్తుంది. ఇక్కడే నవీన్‌ చావ్లా వ్యవహారం గుర్తుకు వస్తుంది.కాంగ్రెస్‌ నేతృత్వంలోని యూపీఏ అధికారంలో ఉన్నప్పుడు, 2006లో ఎన్‌డీఏ 205 మంది ఎంపీల సంతకాలతో రాష్ట్రపతి అబ్దుల్‌ కలామ్‌కు వినతిపత్రం సమర్పించి, ఎన్నికల కమిషనర్‌ నవీన్‌ చావ్లాను తొలగించాలని కోరింది. ఆయనకు కాంగ్రెస్‌ నాయకులతో రాజకీయ, వ్యక్తిగత సంబంధాలు ఉన్నాయనీ, అవి ఎన్నికల కమిష నర్‌ నిష్పాక్షికతపై సందేహాలు కలిగిస్తున్నాయనీ ఎన్‌ డీఏ ఆరోపించింది. ఆ వ్యవహారం సుప్రీంకోర్టు వరకు వెళ్లింది. ఆ సమయంలో బీజేపీ ముందుకు తెచ్చిన ప్రధాన సూత్రం– ఎన్నికల కమిషనర్‌ నిష్పాక్షికంగా ఉండటమే కాకుండా, ఉన్నట్టు కనిపించాలి కూడా.అధికారంలోనూ, ప్రతిపక్షంలోనూ2006 పరిస్థితిని 2026 పరిస్థితితో పూర్తిగా సమానం చేయడం సరైంది కాదు. అప్పటి ఆరోపణలు ఒక కమిషనర్‌ రాజకీయ సంబంధాలపై ఉండగా, ఇప్పుడు ఎన్నికల నిర్వహణ విధానాలు, ఫారాలు, డేటాబేస్, అంతర్గత నిర్ణయ ప్రక్రియపై కమిషనర్ల అభ్యంతరాలు వెలుగులోకి వచ్చాయి. అయినప్పటికీ రాజ్యాంగ సూత్రం మాత్రం ఒకటే– ఎన్నికల సంఘంపై ప్రజలకు విశ్వాసం ఉండాలి. 2006లో బీజేపీ ప్రతిపక్షంలో ఉన్నప్పుడు రాష్ట్రపతి, పార్లమెంటు, న్యాయస్థానం వంటి సంస్థాగత మార్గాలను ఉపయోగించింది. నేడు ప్రతిపక్ష పార్టీలూ అదేస్థాయి ఆధారాలతో ముందుకు రావాలనుకుంటే, కేవలం రాజకీయ విమర్శలకే పరిమితం కాకుండా అధికారిక రికార్డులు కోరాలి, నిర్దిష్ట చర్యలను న్యాయపరంగా సవాలు చేయాలి, అవసరమైతే స్వతంత్ర ఆడిట్‌ కోరాలి.మరి బీజేపీ ఏం చేయాలి? 2006లో ప్రతిపక్షంలో ఉన్నప్పుడు కోరిన అదే ప్రమాణాన్ని ఇప్పుడు అధికారంలో ఉన్నప్పుడు కూడా పాటించాలి. ఎన్నికల సంఘంపై వచ్చిన ఆరోపణలను రాజకీయ దాడిగా కొట్టిపారేయకుండా రికార్డులను బహిర్గతం చేయాలి. చట్టబద్ధమైన అధికారం లేకుండా ఏదైనా చర్య జరిగినట్లు నిర్ధారణ అయితే దానిని సరిచేయాలి. ఓటర్ల హక్కులకు నష్టం జరిగితే పరిహార మార్గం కల్పించాలి. తప్పు చేసిన వ్యక్తి ఎవరు అనేకంటే, తప్పు ఎలా జరిగింది, దాన్ని ఎలా నిరోధించాలి అన్నది చూడాలి. ఇది బీజేపీకే కాదు, కాంగ్రెస్‌తో సహా అన్ని పార్టీలకూ వర్తించే ప్రమాణం కావాలి. ప్రతిపక్షంలో ఉన్నప్పుడు ఒక ప్రమాణం, అధికా రంలో ఉన్నప్పుడు మరో ప్రమాణం ప్రజాస్వామ్య సంస్థలకు ప్రమాదకరం. ఎన్నికల సంఘం బీజేపీ వైపుందా, కాంగ్రెస్‌ వైపుందా అనేది ప్రశ్న కాదు. ఎన్నికల సంఘం రాజ్యాంగం వైపు ఉందని ప్రజ లకు స్పష్టంగా కనిపించేలా పనిచేస్తున్నదా? అదే అసలు పరీక్ష. గెలిచినవారికీ, ఓడిపోయినవారికీ ఎన్నికల ఫలితాన్ని అంగీకరించేంత విశ్వాసం కలిగించగలిగితేనే ఎన్నికల సంఘం తన రాజ్యాంగ బాధ్యతను సంపూర్ణంగా నిర్వర్తించినట్లవుతుంది.ఆచార్య మాడభూషి శ్రీధర్‌వ్యాసకర్త కేంద్ర సమాచార సంఘం మాజీ కమిషనర్‌

(నమ్మాళ్వార్‌ కోసం తపస్సుచేసి నాలాయిర ప్రబంధం సాధించి లుప్తమైపోయాయనుకున్న తమిళ వేదాలను పునరుద్ధరించిన మహానుభావుడు నాథముని.) ‘మా పెద్దలు మాకు నేర్పారు. కంఠస్థం చేసి పాడుకుంటున్నాం స్వామీ, అవును ఇంకా 990 పద్యాలు ఉండాలి. కాని ఎక్కడున్నాయో తెలియదు. ఎప్పుడో లుప్తమైపోయి ఉంటాయి. ఎక్కడా దొరకడంలేదు. బహుశా శఠగోపులు కురుగూర్‌ (ఆళ్వార్‌ తిరునగరి) గ్రామంలో వీటిని వ్రాసి ఉంటారు. అంతకన్నా మాకు తెలియదు స్వామీ’ అన్నారు వారు. నాథముని దుఃఖపడ్డారు.  కానీ వీటినెలాగైనా సాధించాలనే పట్టుదల పెరిగింది. అన్వేషణ ఆరంభమైంది. శ్రీరంగంతో సహా దివ్యదేశాలయిన అనేక ఆలయాల్లో వెతికారు. నమ్మాళ్వార్‌ పుట్టిన ఆళ్వార్‌ తిరునగరి లోనే ప్రయత్నించడం మంచిదనుకున్నారు. తిరునగరిలో ఆదినాథస్వామిని దర్శించి లుప్తమైన ప్రబంధాన్ని గురించి అక్కడ మధురకవి ఆళ్వార్‌ శిష్యులైన పరాంకుశ దాసుల వారిని అడిగారు.   ‘‘నాయనా, ఇదొక్కటే కాదు, ఆళ్వారులందరూ పాడిన అనేక పాశురాలు ప్రబంధాలు పోయినాయి. ... నీ పట్టుదల చూస్తుంటే మాగురువుగారు చెప్పిన మాట నీకు చెప్పాలనిపిస్తున్నది... నమ్మాళ్వారుల పాదాలమీద మనసు నిలిపి, ఆయన దివ్య విగ్రహం ముందు కూర్చుని ఏకాగ్రతతో ఈ పది పాశురాలను (ఈ దశకానికి కణ్ణినున్‌ శిరుత్తాంబు అని పేరు) పన్నెండు వేల సార్లు జపిస్తే, ఆ తపస్వికి ఈ తిరువాయ్‌ మొళి వరప్రసాదంగా లభించే అవకాశం ఉందని మాగురువుగారన్నారు’’.  ఓహో ఒక దారి దొరికిందనుకున్నారు నాథముని. వెంటనే ఆ పరాంకుశ దాసులను ఆచార్యులుగా స్వీకరించి వారు కణ్ణినున్‌ శిరుత్తాంబు ను ఉపదేశిస్తే, నమ్మాళ్వార్‌ జీవనకాలమంతా గడిపిన చింతచెట్టు కింద ఆయన విగ్రహం ముందు కూర్చుని ఆ దశకాన్ని మంత్రంగా పన్నెండు వేల సార్లు నిశ్చలమైన మనస్సుతో పంచేద్రియాల్ని ఏకోన్ముఖం చేసి జపించారు. బాహ్యస్మృతి కోల్పోయి, ప్రవహిస్తున్న కాలాన్ని గమనించకుండా సాగిన ఆయన తపస్సుకు మెచ్చి నమ్మాళ్వార్‌ సాక్షాత్కరించారు.  ‘‘నాయనా, నా వంటి ఆళ్వార్లు నాకన్న ముందూ, తరువాతా కొందరు జన్మించారు. పరంధాముని ఆజ్ఞతో మేమంతా వేదసారాన్ని మన స్థానిక భాష (తమిళం)లో నాలుగు వేల పద్యాల రూపంలో రచించే భాగ్యానికి నోచుకున్నాము. అందులో నా వంతు సామవేద సారాన్ని వేయి పద్యాలలో రచించినాను. మిగిలిన మూడు వేల పద్యాలలో రుగ్వేదం, యజుర్వేదం, అధర్వణ వేదాల సారాన్ని కూర్చి మరికొందరు ఆళ్వారులు రచించారు. ఇదే దివ్య ద్రావిడ వేద ప్రబంధం, పరమాత్మ స్వరూప గుణవైభవాన్ని తెలిపి, ఆయనను ఆశ్రయించే విధానాన్ని వివరించి, పరమశుభమైన పరమపదాన్ని పొందే పద్ధతులు విశదీకరించిన అద్భుతమైన భక్తి సాహిత్యం ఇది.  ఈ పద్యాలు చదువుకోవడానికి ఏ ప్రతిబంధకాలు లేవు, నియమాలు లేవు, నిషేధాలు లేవు, హాయిగా చదువుకుని బాగుపడే అవకాశం అందరికీ సమానం గా ఉంది.  ఇవి అందుకోవడానికి నీవు కఠోరమైన తపస్సు చేసి నాకు మహదానందం కలిగించావు నాయనా. భగవంతుడు మాతో సంశ్లేషించి, మాలో అపారమైన భక్తిని నింపి, అజ్ఞానాన్ని లేశమాత్రం కూడా లేకుండా తుడిచిపెట్టి మేము భక్తి పారవశ్యంలో ఉన్న సమయంలో మాచేత వ్రాయించిన ఈ నాలుగువేల పద్యాలనే నాలాయిర దివ్యప్రబంధం అంటారు. మేం ఆ పద్యాలు ఏ విధంగా, ఏదశలో, ఎప్పుడు వ్రాశామో మాకూ తెలియదు. అంత దివ్యమైన అత్యద్భుతమైన పాశురాలవి’’ అన్నారు నమ్మాళ్వార్‌.  ‘‘అదే స్వామీ ఏదీ ఆ పద్యామృతం, నాకు ఏ విధంగా లభిస్తుంది..’’ అని నాథముని ఆత్రంగా ప్రశ్నించారు.  ‘‘ఇన్ని వేల సంవత్సరాల కాలంలో భూమిమీద మరుగున పడిపోయినా అక్కడ పరమపదంలో నిత్యం ఈ నాలాయిర పాశురాల అనుసంధానం జరుగుతూనే ఉంది’’ అన్నారు నమ్మాళ్వార్‌.  ‘‘అయితే నాకు ఆ దివ్యప్రబంధాన్ని అనుగ్రహించండి స్వామీ’’ అని వేడుకున్నారు నాథముని. నాథముని తపన గమనించిన నమ్మాళ్వార్‌ ‘‘అంతకన్న కావలసిందేముంది. నేను రచించినవే కాకుండా మన ఆళ్వార్లు రచించిన అన్ని పాశురాలను ఇస్తాను తిరువాయ్‌ మొళి తో సహా నాలాయిర ప్రబంధాన్ని నీ ద్వారా ఈ ప్రపంచానికి, భావితరాలకూ చేరే అవకాశం లభించింది.’ అంటూ తమకూ నాథమునులకూ మధ్య తెరకట్టించి, ఆ పద్యాలను ఏకధాటిగా ఉపదేశించడం ప్రారంభించారు. (నమ్మాళ్వార్‌ విగ్రహం నోరు తెరిచి పద్యాలు ధారగా వెలువడ్డాయని కొందరు, మొత్తం నాలాయిర ప్రబంధం నమ్మాళ్వార్‌ దయతో నాథమునికి స్ఫురించిందని, ఆయన వాటిని తాళపత్రబద్ధం చేశారని మరికొందరు రచయితలు వ్రాశారు) తదేక దృష్టితో నాథముని తిరువాయ్‌ మొళి వేయిపద్యాలను, మరో మూడు వేల పద్యాలను కూడా చకచకా తాళపత్రాలమీద లిఖిస్తూపోయారు.  ఆ సమయంలోనే నమ్మాళ్వార్‌ పరంధామానికి జీవుల్ని చేర్చగల మూడు రహస్యాల సిద్ధాంతాన్ని యోగరహస్యాలను నాథమునికి విశదం చేశారు. కాలగర్భంలో కలిసిపోయిన దివ్యప్రబంధం ఆళ్వార్‌ వరప్రసాదమై తపఃఫలంగా లభించింది. ‘‘కాని నేను వృద్ధుణ్ణి అయిపోతున్నానే, ఈ దివ్ర ప్రబంధాన్ని సామాన్యప్రజానీకానికి చేర్చడం సాధ్యమా’’ అనుకుని అదే మాట అడిగారు నమ్మాళ్వార్లను. ‘‘ఈ ఆళ్వార్‌ తిరునగరిలోనే మధుర కవి ఆళ్వార్‌ కు ఇచ్చిన భవిష్యదాచార్యుల విగ్రహం ఉంది. మరో 500 సంవత్సరాల లోపున ఒక ఆచార్యుడు అవతరిస్తాడు నాయనా’’. అని విగ్రహాన్ని చూపారు నమ్మాళ్వార్‌. అదే భవిష్యదాచార్యుల విగ్రహం. నాథమునికి స్వప్నంలో వీరనారాయణపురం మన్ననార్‌ స్వామి కనిపించి ‘‘నీవు తెలుసుకున్న పాశురాలను నాకు వినిపించు’’ అని ఆదేశించారు, నాథముని ఆళ్వార్‌ తిరునగరి మూలదైవం శ్రీఆదినాథ స్వామికి ఈ స్వప్నవృత్తాంతం తెలిపి అనుమతి తీసుకుని మన్ననార్‌ ఆలయానికి తిరిగి వెళ్లారు. ఆత్మలకు శరీరాన్నిచ్చి పంచేంద్రియ జ్ఞానాన్నిచ్చి, సన్మార్గంలో నారాయణుడిని చేరడానికి శాస్త్రపరమైన మార్గదర్శకత్వాన్ని కూడా అందించినా ప్రయత్నాలు సంపూర్ణం కావడం లేదు. ఈ ఆళ్వార్‌ దివ్య ప్రబంధాలు మళ్లీ మాయం కాకుండా చూసుకోవలసి ఉంది. కనుక ఈ నాలుగువేల పాశురాలకు సంగీతాన్ని సమకూర్చి పాడుకోవడానికి వీలుగా అందరికీ అందిస్తే బాగుంటుందని నాథమునిని వీరనారాయణుడు ఆదేశించారు. వేదాలలో కీలకమైన ఉదాత్త అనుదాత్త స్వరిత లక్షణ సమన్వితంగా దివ్యమైన సంగీతాన్ని కూర్చి నాలాయిర దివ్యప్రబంధాలను గానం రూపంలో కూడా మళ్లీ సుస్థిరం చేశారు నాథముని. అంతేకాదు. నాలాయిర పాశురాలకు నాట్యానికి అనుగుణంగా రాగతాళాలను నిర్దేశించారు. ఈ ప్రక్రియను ఆరైయార్‌ సేవ అంటారు. శ్రీరంగం వెళ్లి ఆరైయార్‌ సేవను ప్రదర్శించారు. అనేక ఆలయాల్లో ఆరైయార్‌ సేవ ద్వారా పాశురాలు ప్రజల్లోకి వెళ్లాయి.  అంతర్థానమైన నాలాయిర ప్రబంధం మళ్లీ ఇక్కడి నాథముని వల్ల అవతరించి, ఇక్కడే జనపదాల్లోకి వెళ్లింది కనుక ఈ మన్ననార్‌ కాట్టు మన్నార్‌ అయిందని అంటారు. (కాట్టు అంటే తమిళంలో కనిపించడం అని దివ్యప్రబంధాన్నిచూపిన ఆలయం అని అర్థం.)  నాథముని మనుమడే యామునాచార్యులు (ఆళవందార్‌). నమ్మాళ్వార్‌ చూపిన విగ్రహాన్ని తన మనవడికి ఇవ్వాలని, నాలాయర ప్రబంధాన్ని జనహృదయాలలోకి చేర్పించే కార్యక్రమం కొనసాగించాలని శిష్యులకు ఆదేశించి పరమపదించారు నాథముని.  తాతగారు ఇచ్చిన భవిష్యదాచార్య విగ్రహంలో పోలికలను యువ రామానుజునిలో గమనించిన వారు యామునాచార్యులవారే.  పన్నిద్దరు (12) ఆళ్వార్లు వైష్ణవ మతంలో వాగ్గేయకారులు 12 మంది. వీరు మహాభక్తులు, తపస్వులు, దివ్యప్రబంధ రచయితలు, ఆ పాశురాలను స్వరలయబద్ధంగా గానం చేసిన వారు. వీరు ఈ భూమిపైన ఉన్న 106 దివ్య నారాయణ క్షేత్రాలలో ఆ పాశురాలతో మంగళాశాసనం చేసిన వారు. కనుక వీరిని ఆళ్వారులు అన్నారు. ఆళ్వారులు గానం చేసిన ఈ ఆలయాలను దివ్యదేశాలని అన్నారు. ఈ 106 నారాయణాలయాలకు తోడు పరమపదంలో ఉన్న రెండు ధామాలను కలిపి 108 దివ్యదేశాలని అంటారు. 106 దివ్యదేశాలను దర్శించి ఆళ్వారులు గానం చేసి ఆరాధించిన నారాయణ మూర్తులను సేవించి వైష్ణవమార్గాన్ని అనుసరిస్తే మిగిలిన రెండు పరంధామాలను చేరడం సులువు అని మరో ముక్తి మార్గాన్ని చూపిన వాడు రామానుజాచార్యుడు.      కాట్టుమన్నార్‌ అభిమాన స్థలం కాట్టుమన్నార్‌  వైష్ణవ అభిమాన స్థలం. దివ్యదేశం కాకపోయినా ప్రసిద్ధ వైష్ణవ క్షేత్రాన్నిఆళ్వారుల ఆచార్యుల అవతార ప్రదేశాన్ని అభిమాన స్థలం అంటారు. ఇక్కడ నాథముని, ఆయన మనవడు యామునాచార్యులు (ఆళవందార్‌) జన్మించిన చోటు. వీరనారాయణ పెరుమాళ్‌ నెలకొని ఉండడం వల్ల ఇది వీరనారాయణ పురం అయింది. చోళ రాజు వీరనారాయణ చోళ రాజు పునర్‌నిర్మించిన ఆలయం. శ్రీమనన్నార్‌ (రాజగోపాలం) వేంచేసి ఉండడం వల్ల మన్నార్‌ కోయిల్‌ అయింది. కాట్టుం అంటే చూపించేది. నారాయణుడు మన్నన్‌ (రాజు) వలె లక్ష్మీదేవి చేయిపట్టుకుని వచ్చి నాథమునికి నమ్మాళ్వార్‌ ద్వారా నాలాయిరప్రబంధం తెలియజేయాలని సూచించినందుకు ఈ ప్రాంతానికి కాట్టుమ్‌ మన్నన్‌ ఆనార్‌ (కాట్టుమన్నార్‌) పేరు వచ్చింది.  నాలాయిర గేయాలు, నాట్యగీతాలుగా మార్చి అరైయార్‌ సేవ అనే ప్రక్రియను సృష్టించి వాగ్గేయకారుడైనారు.  పోయిగై నుంచి తిరుమంగై ఆళ్వార్‌ దాకా సాగిన పన్నిద్దరాళ్వార్ల కాలం ముగిసిన తరువాత ఆచార్యపరంపర మళ్లీ నాథమునితో ప్రారంభమైంది. నాథముని మనవడు (ఆళవందన్‌) యమునై తురైవన్‌ ఇక్కడే జన్మించి ఈ నాలాయిర ప్రబంధాన్ని ప్రచారం చేశారు. రామానుజుడు ఆచార్యుడుగా వస్తాడని యమునాచార్యులు మళ్లీ తెలియజేస్తారు. ఆళవందన్‌ శిష్యులలో పెరియనంబి, తిరుకోష్టియూర్‌ నంబి, తిరుక్కచ్చినంబి ముఖ్యులు. కూరత్తాళ్వార్‌ ఇక్కడే సమారంభామ్‌ నాథయామున మధ్యమాం అస్మదాచార్య పర్యంతాం వందే గురుపరంపరామ్‌  అనే గురుంపర శ్లోకాన్ని సమర్పించారు.   


 పాలకొల్లు అర్బన్, న్యూస్‌లైన్ :
 పార్లమెంట్, శాసనసభలలో, బహిరంగ సభలలో మాట్లాడే అంశాలపై కేసు పెట్టే హక్కులేదని, దీని ఆధారంగానే ఒక పార్టీవారు మరో పార్టీ వార్ని విమర్శిస్తున్నారని భారత ప్రభుత్వ సమాచార కమిషనర్ ఆచార్య మాడభూషి శ్రీధర్ పేర్కొన్నారు.పాలకొల్లులోని యార్న్ మర్చంట్స్ అసోసియేషన్ భవనంలో ‘సమాచార హక్కు చట్టం’పై బుధవారం స్థానిక ప్రెస్‌క్లబ్ ఆధ్వర్యంలో పాత్రికేయులకు అవగాహన సదస్సు నిర్వహించారు.
  
 ముఖ్య అతిథి శ్రీధర్ మాట్లాడుతూ 1975లో ఇందిరాగాంధీపై పోటీచేసి పరాజయం పొందిన రాజ్‌నారాయణ ఆమె ప్రభుత్వ అధికారులను ఉపయోగించుకుని ఎన్నికల్లో విజయం సాధించార ని కోర్టును ఆశ్రయిస్తే ఆ ఎన్నిక చెల్లదని తీర్పు ఇచ్చారని గుర్తుచేశారు. అధికారంలో ఉన్న మంత్రులు, ఎమ్మెల్యేలు, ఎంపీలు ఆ అధికారం ఉపయోగించుకుని ఓటర్లను ప్రభావితం చేయకండా ఉండడానికే ఎన్నికల కోడ్ అని వివరించారు.
  
 మర్రి చెన్నారెడ్డిపై పోటీచేసిన వందేమాతరం రామచంద్రరావు కూడా ఆయన ఎన్నిక సరైనది కాదని కోర్టుకు వెళ్లటంతో చెన్నారెడ్డికి ఆరేళ్లు ఎన్నికల్లో పోటీ చేసే హక్కును రద్దు చేస్తూ కోర్టు తీర్పునిచ్చిందని వివరించారు. 2005లో వచ్చిన సమాచార హక్కు చట్టం ఇప్పుడు అమల్లో వుందని, సామాన్య వ్యక్తి ఈ చట్టం కింద దరఖాస్తు చేసుకుంటే ఐఏఎస్, ఐపీఎస్ అధికారులు కూడా వివరణ రాతపూర్వకంగా ఇవ్వవలసి ఉందన్నారు.
  
  ఇది ప్రతి భారతీయుడికి లభించిన వరమని శ్రీధర్ చెప్పారు. ఎంపీలు, ఎమ్మెల్యేలకు టీటీడీ చైర్మన్‌గా ఉండే అర్హత లేదు ఎంపీగా, ఎమ్మెల్యేగా ఉన్న వ్యక్తులు తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానం చైర్మన్‌గా ఉండరాదని, అలాగే  టీటీడీ చైర్మన్‌గా పనిచేసేవారు ఎమ్మెల్యే, ఎంపీ పదవులకు పోటీ చేయరాదని రాజ్యాంగంలో నిర్దేశించారన్నారు. తమకు వచ్చిన చందాల వివరాలు తెలపమని రాజకీయ పార్టీలను కోరినప్పుడు సీపీఎం, సీపీఐ మినహా ఏ రాజకీయ పార్టీ సమాచారం ఇవ్వలేదన్నారు. ప్రజలతో సంబంధం ఉన్న పార్టీలు వారి జమాఖర్చులను ప్రజలకు తెలియజేయాలని అప్పటి సమాచార కమిషనర్ తీర్పుచెప్పారని పేర్కొన్నారు.
  
 సన్మానం...
 మాడభూషి శ్రీధర్‌ను, ఏపీయూడబ్ల్యూజే రాష్ట్ర అధ్యక్షుడు దూసనపూడి సోమసుందర్‌ను  ప్రెస్‌క్లబ్ సభ్యులు సన్మానించారు. ఏపీయూడబ్ల్యూజే రాష్ట్ర కార్యవర్గ సభ్యుడు జీవీఎస్‌ఎన్ రాజు, జిల్లా కార్యదర్శి వానపల్లి సుబ్బారావు, ప్రెస్‌క్లబ్ అధ్యక్ష కార్యదర్శులు సంకు సుబ్రహ్మణ్యం, బుడిగ గోపి, విన్నకోట వెంకటేశ్వరరావు, కేవీఎస్‌ఎల్ నరసింహరాజు, కాగిత సూర్యనారాయణ పాల్గొన్నారు.