ఒకప్పటి కాలం ఉత్తరాల కాలం. అప్పట్లో చాలా ఉత్తరాలు వచ్చేవి. కాని జాగృత్‌ ఆ కాలానికి సంబంధించినవాడు కాదు. ఉత్తరాల అవసరం ఆగిపోయిన, ఎలక్ట్రానిక్‌ కాలానికి చెందినవాడు. అతను నివసించే అపార్ట్‌మెంట్లో అతని మెయిల్‌ బాక్స్‌లో అరుదుగా ఉత్తరాలు పడుతూంటాయి. చిట్‌ఫండ్‌ కంపెనీ ఇంటిమేషన్, ఎల్‌.ఐ.సి. రసీదులు, రిమైండర్స్, నవరాత్రులలో పూజకి డబ్బు పంపమని అతని గ్రామ పూజారి నుంచి ప్రింటెడ్‌ బ్రోచర్‌ లాంటివి.ఆరోజు అతను ఆఫీస్‌ నుంచి ఇంటికి వచ్చాక, అలవాటుగా తన మెయిల్‌ బాక్స్‌ ట్రా¯Œ ్సపరెంట్‌ అద్దం తలుపులోంచి చూస్తే లోపల ఓ కవర్‌ కనిపించింది. తాళం తెరిచి దాన్ని తీసుకుని చూశాడు. అది ఐదు రూపాయల పోస్టల్‌ కవర్‌. ఫ్రమ్‌ అడ్రస్‌ లేదు. టు అడ్రస్‌ అందమైన చేతిరాతలో ఉంది.అతను దాన్ని తీసుకుని లిఫ్ట్‌లో ఆరో అంతస్తులోని తన అపార్ట్‌మెంట్‌కి చేరుకుని దాన్ని బల్ల మీద పడేశాడు. రాత్రి పడుకోబోయే ముందుదాకా అతని దృష్టి దాని మీద పడలేదు. పడుకోబోయే ముందు దాన్ని అందుకుని చింపి చదివాడు. అది చేతిరాతలో ఉన్న ఓ హెచ్చరిక. ఆ ఉత్తరాన్ని అది చదివిన 24 గంటల్లోగా మొత్తం కాపీ చేసి కనీసం ఒకరికి పంపాలని, దాన్ని కాపీ చేసి పంపకపోతే ఒకతని భార్య ఆత్మహత్య చేసుకుందని, మరొకరికి ఆస్తి నష్టం వచ్చిందని, కాబట్టి ఆ చై¯Œ ని బ్రేక్‌ చేయొద్దని దాని సారాంశం. అందులో షిరిడీ బాబా చెప్పిన పన్నెండు బోధనలు ఉన్నాయి.జాగృత్‌ కొలిచేది ఒక్క షిరిడీ సాయినే. ప్రతి ఉగాదికి షిరిడీకి వెళ్తాడు. ప్రతి నవరాత్రులలో షిర్డీ సాయిబాబా జీవిత చరిత్ర చదువుతాడు. అయితే అతనిది మూఢ భక్తి కాదు. దేన్నయినా హేతువాదంతో ఆలోచిస్తాడు. తను ఆ చై¯Œ ని బ్రేక్‌ చేస్తే ఆపద వాటిల్లుతుందని జాగృత్‌ క్షణకాలం కూడా నమ్మలేదు. ఓ మనిషికి కీడుని కలిగించే గొప్ప శక్తి ఆ గొలుసు ఉత్తరానికి ఉండదని అతని స్థిరనమ్మకం.అయినా, జాగృత్‌ కాగితం, కలం తీసుకుని ఆ ఉత్తరాన్ని కాపీ చేశాడు. అందుకు కారణం, కొత్తవాళ్ళకి ఆ ఉత్తరం అందితే వారి దృష్టిని తను కొలిచే సాయి మీదకి మళ్ళించినవాడు అవుతాడు. వాళ్ళు సాయి భక్తులు కాకపోతే ఇప్పుడు అయ్యే అవకాశం ఉంటుందనే సదుద్దేశంతో దాన్ని కాపీ చేశాడు.మర్నాడు దాన్ని ఆఫీస్‌కి తీసుకెళ్ళాడు. అది ఎవరికి పంపాలా అని ఆలోచించాడు. లంచ్‌ అవర్‌లో అతను తిరిగి తన సీట్‌కి వస్తూంటే, ఆ మల్టీస్టోరీడ్‌ కమర్షియల్‌ ఆఫీస్‌ బిల్డింగ్‌ లోని ఓ ఆఫీస్‌ తలుపు బయట ఆ కంపెనీ ఫైనాన్షియల్‌ మేనేజర్‌ పేరు కనిపించింది. జాగృత్‌ తన సీట్‌కి వెళ్ళాక ఆఫీస్‌ కవర్‌ తీసుకుని, ఆ కవర్‌ మీద అతని పేరు, డిజిగ్నేషన్, అతని ఆఫీస్‌ చిరునామా రాశాడు. మధ్యాహ్నం మూడున్నరకి బాత్‌రూమ్‌కి వెళ్ళడానికి లేచినప్పుడు డిస్పాచ్‌ క్లర్క్‌కి ఆ కవర్‌ ఇచ్చి చెప్పాడు.‘‘దయచేసి దీన్ని పోస్ట్‌ చెయ్యి.’’జాగృత్‌ ఆ సంగతి అంతటితో మరిచిపోయాడు.∙∙ కొన్ని వారాల తర్వాత జాగృత్‌ దగ్గరకి ఓ కొత్త వ్యక్తి వచ్చి తన విజిటింగ్‌ కార్డ్‌ ఇచ్చి అడిగాడు.‘‘ఈ ఆదివారం ఫ్రీగా ఉంటారా?’’‘‘ఏమిటి విశేషం?’’ అతను అడిగాడు.‘‘ఈ ఆదివారం మా ఇంట్లో సాయి భజన జరుగుతుంది. ఎందుకో మిమ్మల్ని పిలవాలని అనిపించింది.’’‘‘నేను సాయి భక్తుడిని. తప్పకుండా వస్తాను. లొకేషన్‌ షేర్‌ చేయండి.’’ జాగృత్‌ చిరునవ్వుతో అంగీకరించాడు.‘‘నెహ్రూ నగర్లో ఇండియన్‌ బ్యాంక్‌ తెలుసుగా. దాని పక్కన ఫస్ట్‌ ఫ్లోర్‌. కాబట్టి తేలిగ్గా రాగలరు.’’జాగృత్‌ ఆదివారం కొబ్బరికాయ, పూలున్న కేరీ బ్యాగ్‌తో ఆ ఇంటికి చేరుకున్నాడు.‘‘ఇంకా ఎవరూ రాలేదు. ఐదు నిమిషాల్లో అంతా ఇక్కడ ఉంటారు. ఈలోగా మీరు దీన్ని తాగండి. అందరికీ కలిపాను.’’జాగృత్‌ రూహఫ్జా తాగాక అతను చెప్పాడు.‘‘మీరో ఘోరమైన పొరపాటు చేశారు.’’‘‘పొరపాటా? నేనా? ఏమిటది?’’ జాగృత్‌ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.అతను జాగృత్‌ పంపిన గొలుసు ఉత్తరాన్ని చూపించాడు.‘‘ఇదే మీరు చేసిన ఘోరమైన పొరపాటు.’’‘‘ఏం పొరపాటు?’’ జాగృత్‌ అర్థం కాక అడిగాడు.‘‘నేను ఒరియావాడిని. నాకు తెలుగు చదవడం వచ్చి, అప్పుడే దీన్ని చదివి ఉంటే ఇరవై నాలుగు గంటల్లో ఈ ఉత్తరాన్ని కాపీచేసి పంపేవాడిని. కాని నిన్నటి దాకా ఇందులో ఏముందో నాకు తెలీదు. నిన్న మా ఇంటికి వచ్చిన తెలుగు తెలిసిన ఓ బంధువు చదివి చెప్పారు. ఇది అందిన నాలుగో రోజున నా భార్య ఆత్మహత్య చేసుకుంది.’’‘‘అయ్యో. ఐ యాం వెరీ సారీ.’’‘‘ఆ తర్వాత రెండు రోజులకి ఊళ్ళోని మా ఉమ్మడి ఆస్తిలోంచి నా జ్ఞాతులు నా భాగాన్ని కొట్టేశారు.’’‘‘అరెరే.’’‘‘నన్ను నా మానాన బతకనివ్వకుండా నువ్వు అనవసరంగా నా జీవితంలో జోక్యం చేసుకున్నావు. ఈ ఉత్తరం ద్వారా నాకు నష్టాన్ని కలిగించావు.’’ అతను కోపంగా చెప్పాడు.‘‘కాదు. నేను దీన్ని నమ్మలేదు. సరదాకి దీన్ని పంపాను. ఈ ఉత్తరానికీ, మీకు జరిగిన నష్టాలకి ఎలాంటి సంబంధం లేదు. హేతువాదంతో ఆలోచించండి.’’‘‘నాకు జరిగిన నష్టాలకి నేను ఆవేదనతో కుమిలిపోతూండగా, ఈ ఉత్తరం నువ్వు పంపావని తెలిసి నా మనసు కుతకుతలాడిపోతోంది. కవర్‌ మీద నీ ఆఫీస్‌ ఎడ్రస్‌ పైన కేరాఫ్‌ అని నీ పేరు రాసి ఉండటంతో నిన్ను తేలిగ్గా కనుక్కున్నాను. అందుకే భజన నెపంతో నిన్ను ఇక్కడికి రప్పించాను. నువ్వు తాగిన రూహఫ్జాలో విషం ఉంది. ఇంకో పావుగంట తర్వాత నువ్వు జీవించవు.’’డిస్పాచ్‌ క్లర్క్‌ కవర్‌ మీద తన పేరు రాసి ఉంటాడని స్పృహ తప్పేముందు జాగృత్‌కి తోచింది. - మల్లాది వెంకట కృష్ణమూర్తి ‘ఫన్‌డే’లో ప్రచురితమయ్యే ఈ శీర్షికలో మల్లాది కథలు రాయడమే కాదు, మిమ్మల్ని కూడా భాగస్వాములను చేస్తున్నారు. మీరైతే ఈ కథకు ఏ పేరు పెడతారో ఈ కింది మెయిల్‌కు పంపండి. kathakalisakshi@gmail.com


   మల్లాది వెంకట కృష్ణమూర్తి క్రైమ్ కథలు -  30
  ‘‘నేనది నమ్మలేదు’’ కెప్టెన్ క్లెటిస్ వెంటనే చెప్పాడు. ‘‘కాని సాక్ష్యం మాత్రం ఇన్‌స్పెక్టర్ థియోడోర్ ఆ హత్య చేశాడని చెప్తోంది’’ ఎల్లరీ చెప్పాడు. క్లెటిస్ వెంటనే అడిగాడు. ‘‘మన పోలీస్ శాఖలో ఎవరైనా థియోడోర్ హంతకుడని నమ్ముతున్నారా?’’ ‘‘నాతో సహా ఎవరూ నమ్మట్లేదు.’’
  
  ‘‘అసలేం జరిగిందో మరోసారి చెప్పు’’ క్లెటిస్ ఇన్‌స్పెక్టర్ని ప్రశ్నించాడు.
  ‘‘ఇంటర్నల్ అఫైర్స్ నించి వచ్చిన ఓ డిటెక్టివ్ పోలీసు శాఖలోని లంచగొండి తనం మీద పరిశోధిస్తున్నాడు. అతను కొన్ని విషయాలని కనుగొన్నాడు. ఫలితంగా ఒకరిద్దరు జైలుకి వెళ్లచ్చు. అందుకని ఆ డిటెక్టివ్ తన రిపోర్ట్‌ని పై అధికారులకి సమర్పించక మునుపే అతన్ని ఇన్‌స్పెక్టర్ థియోడోర్ తన సర్వీస్ రివాల్వర్‌తో కాల్చి చంపాడు.’’
  
  ‘‘అందుకు సాక్ష్యం?’’
  ‘‘హతుడిని చంపిన రివాల్వర్ గుండు మీద గుర్తులు. అది థియోడోర్ సర్వీస్ రివాల్వర్ లోంచే వెలువడిందని బాలిస్టిక్ నిపుణులు నిర్ధారించారు.’’ ‘‘అసలు థియోడోర్ రివాల్వర్ బుల్లెట్ గుర్తులతో ఆ బుల్లెట్ మీది గుర్తులని ఎందుకు పోల్చి చూశారు?’’
  
  ‘‘ఎవరో అజ్ఞాత వ్యక్తి ఫోన్ చేసి ఆ గుండు థియోడోర్ సర్వీస్ రివాల్వర్ నించే వెలువడిందని ఉప్పందించారు. మీకు తెలుసుగా? మన శాఖలో ఎవరికైనా సర్వీస్ రివాల్వర్‌ని జారీ చేసే ముందు దాన్ని పేల్చి, ఆ గుండు మీది గుర్తులని నమోదు చేసుకుంటారు. ఇందువల్ల పోలీస్ రివాల్వర్ నించి వెలువడ్డ గుండుని ఎవరు పేల్చారన్నది తేలిగ్గా తెలుసు కోవచ్చు. ఆ ప్రకారం బాలిస్టిక్ నిపుణులు పోల్చి చూసి ధృవీకరించారు. కాని థియో డోర్ ఆ హత్య జరిగిన సమయంలో తన రివాల్వర్ తన దగ్గరే ఉందని గట్టిగా చెప్తున్నాడు.’’
  
  ‘‘ఇందులో ఏదో రహస్యం ఉంది. దాన్ని మనం ఛేదించాలి’’ క్లెటిస్ చెప్పాడు.
  ‘‘అందుకే మీ దగ్గరికి వచ్చింది. మన శాఖలో ఆ పని చేయగల సమర్థత ఒక్క మీకే ఉంది. థియోడోర్ లాంటి వజ్రాన్ని మనం పోగొట్టుకోకూడదని అంతా నిశ్చయించారు. పైగా అసలు హంతకుడు తప్పించుకోకూడదు. ఇది థియోడోర్ ఇచ్చిన స్టేట్‌మెంట్.’’  ఎల్లరీ ఇచ్చిన ఆ ప్రింటవుట్‌ని క్లెటిస్ జాగ్రత్తగా చదివాడు.
  
  ‘నా రివా ల్వర్‌తో నేను హత్య చేశానని చెబుతోన్న ముందు రోజు షూటింగ్ రేంజ్‌లో కొద్ది సేపు షూటింగ్ ప్రాక్టీస్ చేశాను. ఆ తర్వాత నించి రివాల్వర్ నాతోనే ఉంది. మళ్లీ దాన్ని పేల్చలేదు. నా కుటుంబం ఊరు వెళ్లడంతో మా ఇంట్లో నేనొక్కడ్నే ఉన్నాను. కాబట్టి నాకు తెలీకుండా దాన్ని ఎవరో దొంగిలించే అవకాశం కూడా లేదు. హత్య జరిగిన సమయంలో నేను ఒంటరిగా ఇంట్లో నిద్రపోతున్నాను. ఇంతకు మించి నాకేం తెలీదు.’
  
  ‘‘కనీసం ఆ సమయంలో టీవీ చూసినా ఆ కార్యక్రమం మీద ప్రశ్నించి, సరైన సమాధానాలు ఇస్తే కొంతదాకా రక్షించగలిగేవాళ్లం’’ క్లెటిస్ చెప్పాడు. ఎల్లరీ మాట్లాడలేదు. క్లెటిస్ కొన్ని క్షణాలు థియోడోర్ షూటింగ్ రేంజ్‌లో ప్రాక్టీస్ చేసే దృశ్యాన్ని ఊహించుకున్నాడు. ఈ విజువల్ ఇమాజినేషన్ అతను నేర పరిశోధనలో ఉపయోగించే ఓ టెక్నిక్. వెంటనే కళ్లు తెరిచి చెప్పాడు. ‘‘హత్యకి మోటివ్ ఎవరికి ఉంటుంది? ఎవరు లంచగొండులో వారికే.’’
  
  ‘‘అవును. థియోడోర్ లంచగొండి కాదు. కాబట్టే మన శాఖ అతనికి మద్దతుగా ఉంది.’’ ‘‘షూటింగ్ రేంజ్‌లో పని పూర్తయ్యాక పేల్చిన గుళ్లు ఏమవుతాయి?’’ ‘‘వాటిని సేకరించి ఓ డబ్బాలో వేస్తారు. ఆ లోహపు ముక్కల్ని రీసైక్లింగ్ ప్లాంట్‌కి పంపుతారు.’’ ‘‘పద. థియోడోర్‌ని ఓ ప్రశ్న అడగాలి’’ క్లెటిస్ చెప్పాడు.
    
  ‘‘అవును. నేను పేల్చిన అన్ని గుళ్లనీ సేకరించి వాటిని రీసైక్లింగ్ డబ్బాల్లో వేసే వెళ్ళాను’’ థియోడోర్ జవాబు చెప్పాడు. ‘‘షూటింగ్ రేంజ్‌లోంచి మధ్యలో బయటికి వెళ్లారా?’’ క్లెటిస్ ప్రశ్నించాడు.
  ‘‘నాకు ఫోన్ వచ్చిందని అక్కడి ఉద్యోగి చెప్తే వారి ఆఫీసు గదిలోకి ఓసారి వెళ్లా. కాని అప్పటికే అవతలివాళ్లు లైన్ కట్ చేసేశారు. మళ్లీ వచ్చి ప్రాక్టీస్‌ని కొనసాగించాను.’’ ‘‘మీతో పాటు ఆ సమయంలో ఎవరు ప్రాక్టీస్ చేశారు?’’
  
  ‘‘మీకు తెలుసుగా. కింది అధికారుల ముందు పై అధికారులు షూటింగ్ ప్రాక్టీస్ చేయరు. తమ గురి సరిగ్గా లేదని కింది వాళ్లు గ్రహిస్తే వారికి అది నామర్దా. అందు వల్ల పై అధికారులెవరూ లేరు. ఇన్‌స్పెక్టర్ వైస్ ఒక్కడే నాతో కలిసి ప్రాక్టీస్ చేశాడు.’’ ‘‘అతను మీరు మొదలెట్టిన కాసేప టికి వచ్చాడు. మీరు మళ్లీ ప్రాక్టీస్ మొదలు పెట్టినప్పుడు కూడా వైస్ ఉన్నాడు కదా?’’
  
  ‘‘అవును. మీకెలా తెలుసు?’’
  ‘‘మళ్లీ మీకు ఫోన్ వచ్చి లైన్ డిస్‌కనెక్ట్ అయి ఉండాలి. లేదా మరే కారణంగానో మీరు బయటికి వెళ్లి ఉండాలి.’’
  ‘‘అవును. మళ్లీ ఫోన్ వస్తే అలాగే జరిగింది. ఇది మీకెలా తెలుసు?’’ థియోడోర్ ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ అడిగాడు.
  ‘‘ఇన్‌స్పెక్టర్ వైస్ మిమ్మల్ని అక్కడ్నించి బయటికి పంపించడానికి కారణం మీ రివాల్వర్ బేరల్‌ని తస్కరించి, ఆ స్థానంలో తన రివాల్వర్ బేరల్‌ని మీ రివాల్వర్‌కి అమర్చడానికే. ఒకే కంపెనీ తయారీ చేసిన ఆటోమేటిక్ రివాల్వర్ల బేరల్స్‌ని ఒకదానిది మరొక దానికి అమర్చ వచ్చు. మీ బేరల్ అమర్చిన తన రివాల్వర్‌తో హత్య చేశాడు. దాంతో ఆ గుండు మీద మీ బేరల్ నించి వచ్చిన గుర్తులు కనిపించాయి.
  
  మళ్లీ మీరు ప్రాక్టీస్‌కి వచ్చినప్పుడు ఎవరి బేరల్స్‌ని వారి రివాల్వర్స్‌కి గుట్టు చప్పుడు కాకుండా అమర్చేశాడు. తర్వాత అజ్ఞాత వ్యక్తిగా ఇంటర్నల్ అఫైర్స్ శాఖకి ఫోన్ చేసి దృష్టి బేరెల్ మీదకి మళ్లించాడు. దాంతో హతుడికి తాకిన గుండు మీద మీ రివాల్వర్ బేరల్ గుర్తులు కనిపించాయి. అంతా ఆ రివాల్వర్‌తో మీరే అతన్ని చంపారనుకుంటారు.’’‘‘కరెక్టే. అందుకు ఇంతకుమించి మరో మార్గం లేదు’’ థియోడోర్ మొహంలో ఉత్సాహం తొంగి చూసింది.
 
  ‘‘కాని ఇది జడ్జి నమ్మాలి. దీనికి సాక్ష్యులు లేరు’’ ఇన్‌స్పెక్టర్ క్లెటిస్ ఆలోచనగా చెప్పాడు. ‘‘అవును. కనీసం మన శాఖలోని వారు ఇది నమ్ముతారు. వాళ్ల దృష్టిలో నేను హంతకుడ్ని కాను.’  ‘‘బాలిస్టిక్ రిపోర్ట్ ఇంకా గోప్యంగానే ఉంది. కాబట్టి మీరు ఓ అబద్ధం ఆడాలి. వైస్‌తో మాట్లాడాలని పిలిపించండి. రివాల్వర్ బేరల్స్‌ని అతను మార్చడం మీరు చూశారని, అతని బేరల్ గల మీ రివాల్వర్‌తో వైస్ హత్య చేశాడని అతనితో చెప్పండి. మేం వైస్‌తో అతని బేరల్ గుర్తులు హతుడి శరీరంలో దొరికిన గుండుతో సరిపోయాయి అని అబద్ధం చెప్తాం. ఆ నేరం మీ మీదకి వస్తుందని అతను తను చేసింది ఒప్పుకుంటాడు. అతని చేతే జరిగింది చెప్పిస్తే కాని ఇందులోంచి మీరు బయటపడలేరు.’’
  
  ‘‘ఇది తెలివైన ఆలోచన. థాంక్యూ’’ థియోడోర్ ఆనందంగా చెప్పాడు. ‘‘కాని వైస్ లంచగొండి కాదు కదా? అతను దేనికీ హత్య చేశాడు?’’... కాసేపాగి అమానంగా అడిగాడు. ‘‘లంచగొండులైన పై అధికాల ప్రాపకం కోసం’’... చెప్పాడు క్లెటిస్. వైస్‌కి శిక్ష పడింది.
  (ఆర్.టి.లాటన్ కథకి స్వేచ్ఛానువాదం)


  మల్లాది వెంకట కృష్ణమూర్తి క్రైమ్ కథలు -  13
  దొంగలు ఎందుకు పట్టుబడతారో కొన్ని కారణాలని నెల్సన్ వెస్ట్ అన్వేషించాడు. ఒకరి కంటే ఎక్కువమంది దొంగలు భాగస్వాములుగా ఉంటే, ఒక్కడు పట్టుబడ్డా మిగిలినవారి పేర్లు చెప్తాడు. దొంగతనాన్ని ఒక్కడే చేయాలి. లేదా తోటివాళ్లు మోసం చేసే అవకాశం ఉంది. లోభం కూడా కూడదు. కొంతతో తృప్తి చెందాలి. తన ఈ ఆదర్శాల వల్ల వెస్ట్ ఇంతదాకా నేరం చేయలేదు. చివరకి ఓ రోజు అతనికి ఆ అవకాశం వచ్చింది. ‘గ్రేటర్ ఆరిజోనా రియాల్టీ కంపెనీ’లో నెల్సన్ వెస్ట్ సేల్స్ ఏజెంట్‌గా పనిచేస్తున్నాడు. ఆ రోజు దాని యజమాని సిమ్సన్ వెస్ట్‌ని పిలిచి, కొత్త ఫోర్డ్ కారు తాళం చెవి ఇచ్చి చెప్పాడు.
  
  ‘‘ఓ కోటీశ్వరుడు దీన్ని కొనడానికి బయట వేచి ఉన్నాడు. ట్రయల్ రన్‌గా ఎడారిలో దీన్ని నడపాలని కోరాడు. ఎడారిలోని క్రిస్టియన్ మోనాస్ట్రీకి ఈ కారుని బహూకరిస్తాట్ట. అంతేకాక ఇక్కడ ఉన్న మంచి బేంక్ పేరు అడిగితే చెప్పాను. ఇంకో మంచి బేంక్ పేరు కూడా అడిగాడు. బేంక్‌లో అకౌంట్ ఓపెన్ చేయడానికి కూడా తీసుకెళ్లు.’’
  ‘‘అలాగే’’ వెస్ట్ చెప్పాడు. హాథ్‌వేని ఫోర్డ్ కారులో ఎక్కించుకుని ఎడారిలోకి బయలుదేరాడు వెస్ట్. దారిలో హాథ్‌వే, తను ఈస్ట్‌నించి అక్కడికి కొత్తగా వచ్చానని, తనకి బంధుమిత్రులు ఎవరూ లేరని, ఒంటరివాడినని చెప్పాడు.‘‘ఈస్ట్ నించి ఇక్కడికి వచ్చి సెటిలవుతున్నారా? ఇది మంచి రాష్ట్రం’’ వెస్ట్ చెప్పాడు.‘‘ముందుగా ఏదైనా మంచి బేంక్ ముందు కారు ఆపు. నా దగ్గర చాలా డబ్బుంది. రెండు బేంక్‌లకి తీసుకెళ్లు. రెండు లక్షల డాలర్లని ఒక్క బేంక్‌లోనే నమ్మి ఉంచలేం’’... హాథ్‌వే కోరాడు.
  
  ‘అంత డబ్బే!’ అని వెస్ట్ మనసులో ఆశ్చర్యపోయాడు.
  ‘‘అలాగే. ఇక్కడికి దగ్గరలో నీసా అనే చోట ఓ మంచి బేంక్ ఉంది. దాని బ్రాంచ్‌లు రాష్ట్రం అంతటా ఉన్నాయి. మొత్తం అందులో డిపాజిట్ చేసి, రేపు మీరు కొంత మొత్తం ఇంకో బేంక్‌కి బదిలీ చేయచ్చు’’ వెస్ట్ సూచించాడు. నీసాలోని ఓ బేంక్ ముందు కారుని ఆపాడు. హాథ్‌వే లోపలికి వెళ్లాక వెస్ట్ ఆట వస్తువులు అమ్మే ఓ దుకాణంలోకి వెళ్లి ఒక గేలన్ పట్టగల మ్యూరియాటిక్ ఏసిడ్ జగ్గులు ఐదు కొన్నాడు. ఆ ఏసిడ్‌ని స్విమ్మింగ్ పూల్ కడగడానికి ఉపయోగిస్తారు. హాథ్‌వే తిరిగి బేంక్‌లోంచి బయటికి వచ్చేసరికి వెస్ట్ సిద్ధంగా ఉన్నాడు.
  
  తర్వాత ఎడారిలోని మోనాస్ట్రీ వైపు ఫోర్డ్‌ని పోనిచ్చాడు. సగం దూరం వెళ్లాక గ్లవ్ కంపార్ట్‌మెంట్ తెరిచి వెస్ట్ అందులోంచి రివాల్వర్ తీసి, హాథ్‌వేని రెండుసార్లు కాల్చాడు. చుట్టుపక్కల ఇరవై మైళ్లదాకా అంతా నిర్మానుష్యంగా ఉంటుందని అతనికి తెలుసు. కారుని ఆపి, హాథ్‌వే జేబులు వెదికాడు. నీసా బేంక్ బ్రాంచ్  ఇచ్చిన చెక్ బుక్, రెండు లక్షలకి డిపాజిట్ స్లిప్ కూడా కనిపించాయి. కనపడినవన్నీ తీసుకున్నాడు. హాథ్‌వే శవాన్ని బయటికి లాగి రాళ్ల వెనక పడేశాడు. తర్వాత ఏసిడ్‌తో అతని మొహాన్ని కాల్చేశాడు. భవిష్యత్తులో ఎవరైనా అతని శవాన్ని కనుగొన్నా అతన్ని గుర్తించలేరు. తర్వాత ఖాళీ జగ్గులని కారులో పెట్టి ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
     
  ‘‘హాథ్‌వే ఫోర్డ్ విషయంలో ఏమన్నాడు?’’ సిమ్సన్ ప్రశ్నించాడు.
  ‘‘కొనేట్టుగానే ఉన్నాడు.’’ హాథ్‌వే జేబులో దొరికిన వాటిలో న్యూయార్క్ డ్రైవర్స్ లెసైన్స్, సోషల్ సెక్యూరిటీ కార్డు మొదలైనవి ఉన్నాయి. తను వచ్చిన చోట ఎవరితోనైనా సంబంధం ఉందని సూచించే కాగితాలేవీ దొరకలేదు. ఒంటరివాడు అన్నది నిజమేనని అనిపించింది.కొద్దిసేపు అతను హాథ్‌వే సంతకాన్ని ప్రాక్టీస్ చేశాడు. సరిగ్గా చేశాననే తృప్తి కలిగాక మూడు వేల డాలర్స్‌కి గ్రేటర్ ఆరిజోనా రియాల్టీ కంపెనీ పేరుమీద చెక్ రాసి, హాథ్‌వే సంతకం చేసి ‘ఫోర్డ్ కారు కోసం’ అని దాని వెనక రాసి, దాన్ని సిమ్సన్‌కి పోస్ట్ చేశాడు.
  
  మర్నాడు సిమ్సన్ ఆ చెక్ తెచ్చి చూపించి చెప్పాడు.
  ‘‘వింత మనిషి! చెక్ పంపాడు. ఉత్తరం కానీ, ఫ్రం అడ్రస్ కానీ లేదు. ఎక్కడ ఉంటున్నాడు?’’
  ‘‘నాకు తెలీదు. చెక్ వచ్చింది కాబట్టి అతనే కాంటాక్ట్ చేస్తాడు.’’
  సిమ్సన్ లంచ్‌కి వెళ్ళొచ్చాక ఆయనతో వెస్ట్ చెప్పాడు.
  ‘‘మీరన్నట్లు అతను వింత మనిషే. ఇందాక ఫోన్ చేసి, కొన్ని వారాలు ఊరు వదిలి వెళ్తున్నానని, వచ్చాక ఫోర్డ్‌ని తీసుకుంటానని చెప్పాడు.’’
  ‘‘డబ్బు ముట్టింది. తర్వాత అతని ఇష్టం’’ సిమ్సన్ చెప్పాడు.
     
  గ్లెండేల్‌లో మరో బేంక్‌లో హాథ్‌వే పేరున వెస్ట్ అకౌంట్‌ని తెరిచాడు. తనకి హాథ్‌వే జేబులో దొరికిన చెక్ బుక్, పాస్ బుక్‌లని ప్రూఫ్‌గా చూపించాడు. గ్లెండేల్ బ్రాంచ్‌కి ఎనభై ఐదు వేల డాలర్లు బదిలీ చేయడానికి చెక్‌ని ఇచ్చాడు. ఐతే ఆ డబ్బుని అతను ముట్టుకోలేదు. తర్వాతి రెండు వారాలు నీసా బ్రాంచ్  మీద అనేక చెక్స్ రాసి, గ్లెండేల్ బ్రాంచ్‌లో నగదు తీసుకున్నాడు. అలా ఏభై వేల డాలర్లు తీసుకున్నాక ఇక ఆపేశాడు. ఇంకా గ్లెండేల్ బ్రాంచ్‌లో ఎనభై ఐదు వేల డాలర్లు, నీసా బ్రాంచ్‌లో అరవై రెండు వేల డాలర్లు మిగిలి ఉన్నాయి.హాథ్‌వే బేంక్ చెక్ బుక్‌లని, ఇతర కాగితాలని వెస్ట్ కాల్చేశాడు. బేంక్‌లో సేఫ్ డిపాజిట్ బాక్స్‌ని తెరిచి అందులో డబ్బుంచాడు తప్ప తన అకౌంట్‌లో డిపాజిట్ చేయలేదు.వెస్ట్ తను అనుకున్న అన్ని నియమాలనీ ఈ నేరంలో పాటించాడు. తోడు దొంగని తీసుకోలేదు. లోభానికి పోలేదు. మాయమైన హాథ్‌వే గురించి ఎవరైనా ప్రశ్నించినా అతనితో చివరగా మాట్లాడింది తను కాదు. గ్లెండేల్ బేంక్ కేషియర్ ఆఖరివాడు అవుతాడు. మాయమైన హాథ్‌వేకి, తనకి సంబంధాన్ని పోలీసులు కనుక్కోలేరు. తనకి, గ్లెండేల్ బ్రాంచ్‌కి కూడా ఎలాంటి సంబంధం లేదు.
     
  కొన్ని వారాల తర్వాత ఓ రోజు సిమ్సన్... వెస్ట్‌ని ప్రశ్నించాడు.
  ‘‘హాథ్‌వే ఫోర్డ్‌ని తీసుకోవడం ఏమైంది?’’
  ‘‘నాకు తెలీదు.’’
  ‘‘అతను దొంగని నీకు తెలుసా?’’
  ‘‘ఏమిటి?!?’’
  ‘‘ఈస్ట్‌లో తను పనిచేేన  బేంక్‌లోంచి రెండు లక్షల డాలర్లని దొంగిలించి ఇక్కడికి పారిపోయి వచ్చాడు. ఆ చెక్‌ని డిపాజిట్ చేయడానికే నన్ను బేంక్ గురించి అడిగాడు.’’‘‘మీకిదంతా ఎలా తెలుసు?’’ వెస్ట్ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.‘‘ఎఫ్‌బీఐవాళ్లు అతని కోసం వెదుకుతూ ఇక్కడికి వచ్చారు. ఇటీవల హాథ్‌వేని చూసింది నువ్వు, నేను, గ్లెండేల్ బ్రాంచ్  కేషియర్. అతన్ని కూడా పిలిచారు. ఐతే అతని పేరు హాథ్‌వే కాదు. అది దొంగ పేరు మాత్రమే. అసలు పేరు జడ్సన్ లాంటిదేదో. కేషియర్, ఎఫ్‌బీఐ వాళ్లు నా గదిలో ఉన్నారు. మనం ముగ్గురం ఎఫ్‌బీఐవాళ్లు తెచ్చిన జడ్సన్ ఫొటో హాథ్‌వేదో, కాదో గుర్తించాలి. పద’’ అన్నాడు.తనని కేషియర్ హాథ్‌వేగా గుర్తిస్తాడని గ్రహించిన వెస్ట్‌కి అనిపించింది, నేరస్తుడు ఎవర్నీ నమ్మకూడదన్నది సత్యం అని. తన బాధితుడ్ని కూడా నమ్మకూడదని తను ఆలస్యంగా తెలుసుకున్నాడని.
  (లాటన్ ఓ కోనర్ కథకి స్వేచ్ఛానువాదం)