తెలుగు దళిత సాహిత్యంలో మాదిగ అస్తిత్వాన్ని స్వతంత్ర సాహిత్య వాదంగా ముందుకు తీసుకొచ్చిన రచయిత నాగప్పగారి సుంద ర్రాజు. దళిత, బహుజన ఉద్యమాల ధిక్కార స్వరాన్ని మాదిగ సాహిత్యం ద్వారా కొత్త ఎత్తుకు తీసుకెళ్లాడు. 1968 మే 31న కర్నూలు జిల్లా మొలగవెల్లి కొట్టాలలో జన్మించాడు. హైదరాబాద్‌ సెంట్రల్‌ యూనివర్సిటీలో పులికంటి కృష్ణారెడ్డి దళిత కథలు, రాయలసీమ కథలపై పరిశోధన చేశాడు. శ్రీకృష్ణదేవరాయ విశ్వవిద్యాలయంలో అసిస్టెంట్‌ ప్రొఫెసర్‌గా పనిచేశాడు. కేవలం 32 ఏళ్లకే 2000 జూలై 17న కన్ను మూశాడు. ఆ స్వల్ప జీవితకాలంలోనే తెలుగు దళిత సాహిత్యంపై చెరగని ముద్ర వేశాడు.సుందర్రాజు రచనలు మాదిగ సమాజ జీవన వాస్తవాలను, కులవివక్షను, భూస్వామ్య దోపిడీని, జోగిని వ్యవస్థ వంటి అమానవీయ ఆచారాలను వాస్తవిక దృక్పథంతో చిత్రించాయి. ఛండాల చాటింపు, మాదిగోడు, మాదిగ చైతన్యం, మా ఊరి మైసమ్మ వంటి రచనలు మాదిగల ఆత్మగౌరవ పోరాటానికి సాహిత్య రూపాలుగా నిలిచాయి. తెలుగులో తొలి మాదిగ కవుల సంకలనం ‘మాదిగ చెతన్యం’. సెంట్రల్‌ యూనివర్సిటీలో ‘మాదిగ సాహిత్య వేదిక’ను స్థాపించి, మాదిగ సాహిత్యానికి ప్రత్యేక అస్తిత్వాన్ని కల్పించేందుకు ఆయన చేసిన కృషి తెలుగు దళిత సాహిత్య చరిత్రలో ఒక సంచలనానికి కారణమయ్యింది.మాండలికం ద్వారా కూడా ఒక సామాజిక చరిత్రను అస్తిత్వ వ్యక్తీకరణగా మలచడం ఎలాగో ఆయన కథా శిల్పంలోని ప్రధాన విశిష్టత. ఈ కారణంగానే ఆయన రచనలు రాయలసీమ మాండలిక సాహిత్యానికి కొత్త దిశను నిర్దేశించి నవిగా గుర్తింపుపొందాయి. ఆచార్య రాచపాళెం చంద్రశేఖర రెడ్డి, బండి నారాయణస్వామి వంటి సాహితీవేత్తల ప్రశంసలు పొందాయి.నాగప్పగారి సుందర్రాజు సాహిత్యం కేవలం సృజనాత్మక రచన మాత్రమే కాదు; అది అణగారిన వర్గాల ఆత్మగౌరవానికి ప్రతిధ్వనిగా, సామాజిక న్యాయానికి సాహిత్య ప్రకటనగా, అన్యాయంపై ధిక్కార స్వరంగా వినిపిస్తుంది. అర్ధశతాబ్దం కూడా భౌతికంగా జీవించలేకపోయినా అనేక శతాబ్దాల దళిత జీవితాల బాధలను, గాథలను సాహిత్యీకరించి తెలుగు సాహిత్యంలో చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయాడు. ఆయన రచనలు దళిత సాహిత్య అధ్యయనానికి, సామాజిక చైతన్యానికి స్ఫూర్తిదాయకమైన మార్గదర్శకాలుగా నిలిచాయి.– డా. దార్ల వెంకటేశ్వరరావు, ప్రొఫెసర్, తెలుగు శాఖ, హైదరాబాద్‌ సెంట్రల్‌ యూనివర్సిటీ (రేపు నాగప్పగారి సుందర్రాజు వర్ధంతి)


 తిరుపతి: ‘రాయలసీమ చిన్నోణ్ణి... రాళ్ల మద్దె బతికేవాణ్ణి... రాగాలే ఎరగక పోయినా... అనురాగానికి అందేవాణ్ణి..’ అంటూ సీమ చిన్నోడిగా అందరిచేత పిలిపించుకున్న రాయలసీమ రావిశాస్త్రి పులికంటి కృష్ణారెడ్డి. సీమ ప్రజల కష్టాలను, కండగండ్లను, కరువును, వలసలను తన కథల్లో సహ జాతి సహజంగా జీవద్భాషలో చిత్రించిన అరుదైన కథకుడు పులికంటి. ఆయన 1931 జూలై 30న చిత్తూరు జిల్లా వెదురుకుప్పం మండలం జక్కదనలో రైతు కుటుంబంలో జన్మించారు. పదమూడేళ్లు భారతీయ రైల్వేలో ఉద్యోగం చేసి కేవలం సాహిత్యం, కళల కోసం ఉద్యోగం వదులుకున్నారు.
 
 పులికంటి కృష్ణారెడ్డి 200 కథలు, 60 కవితలు, 5 దృశ్య నాటికలు, 43 అమ్మిపదాలు రాశారు. గూడు కోసం గువ్వలు, పులికంటి కథలు, కోటిగాడు స్వతంత్రుడయ్యాడు, ఆట వెలదులతోట, గోయిందా గోయిందా, పులికంటి కథావాహిని.. వంటి గ్రంథాలెన్నో వెలువరించారు. తిరుపతి పరసర ప్రాంతాల ప్రజల జీవన మధురిమలు, జాతీయాలు, సామెతలు చిలకరించిన స్వానుభావాలతో నాలుగాళ్ల మంటపం పుస్తకాన్ని ఆవిష్కరించారు. నండూరి సుబ్బారావు ఎంకి పాటల తర్వాత అంతటి వస్తుశిల్ప శోభితమైన పాటలు పులికంటి వారి అమ్మిపదాలే.
 
 ఈయన ‘కామధేను’ పక్ష పత్రికను ఆరేళ్లు నడిపారు. చిత్తూరు జిల్లా రచయితల సంఘానికి ఉపాధ్యక్షులుగా దీర్ఘ కాలం పనిచేశారు. తాను అవార్డులు పొందడం కన్నా ఇతరులకివ్వడమే ఆనందమంటూ ‘పులికంటి సాహితీ సత్కృతి’ స్థాపించి ఎందరో సాహితీ మూర్తులను సత్కరించారు. ఈయన 2007 నవంబర్ 19న తన 76వ ఏట కన్నుమూయడంతో సీమ మాండలికం మూగబోయింది.