ఇంద్రధనుస్సు గొడుగు మాయ.. బుజ్జి చేసిన పనికి అక్క ఫిదా!

ఒక అందమైన గ్రామంలో బుజ్జి అనే ఒక చిన్న పిల్లవాడు ఉండేవాడు. వాడికి రంగులన్నా, ప్రకృతి అన్నా ఎంతో ఇష్టం.
ఒకరోజు ఆకాశం మబ్బు పట్టింది. చూస్తుండగానే కుండపోతగా వాన మొదలైంది. బుజ్జికి వానలో తడుస్తూ బయట ఆడుకోవాలని ఎంతో ఆశగా ఉంది. కానీ ఇంట్లో గొడుగు లేదు. వాడు బయటకు వెళ్ళబోతుంటే అమ్మ ఆపి, ‘బుజ్జి! వానలో తడిస్తే జ్వరం వస్తుంది. బయటకు వెళ్ళకూడదు’ అని ముద్దుగా చెప్పింది.

అమ్మ మాట విన్న బుజ్జి కిటికీ పక్కన కూర్చున్నాడు. కురుస్తున్న వాన చినుకులను చూస్తూ అలాగే ఉండిపోయాడు. కొద్దిసేపటికి వాన తగ్గింది. మేఘాల చాటు నుంచి సూర్యుడు బయటకు వచ్చాడు. అంతే! ఆకాశంలో అద్భుతమైన, రంగురంగుల ఇంద్రధనుస్సు ప్రత్యక్షమైంది. ఆ ఏడురంగుల హరివిల్లును చూడగానే బుజ్జి బాధలన్నీ మాయమైపోయాయి. ఎంతో ఆనందంతో చప్పట్లు కొడుతూ, ఆ రంగులను చూస్తూనే కేరింతలు కొట్టాడు.

అప్పుడే ఒక వింత జరిగింది. ఆకాశంలోని ఇంద్రధనుస్సు నుంచి ఒక దేవత లాంటి రంగుల అక్క భూమి మీదకు దిగి వచ్చింది. ఆమె చేతిలో ఏడు రంగులతో మెరిసిపోతున్న ఒక అందమైన గొడుగు ఉంది.
ఆమె ‘బుజ్జి! నీ కోసమే నేను వచ్చాను. ఇదిగో, ఈ ఏడురంగుల గొడుగు తీసుకో. ఈ గొడుగులోని ప్రతి రంగు వెనుక ఒక గొప్ప విలువ ఉంది’ అంటూ ఆ రంగుల రహస్యాలను చెప్పడం ప్రారంభించింది.

‘ఎరుపు ప్రేమకు సంకేతం. అందరినీ ప్రేమగా చూడు. నారింజ ఉత్సాహానికిగుర్తు. ఎల్లప్పుడూ ఉత్సాహంగా ఉండు. పసుపు జ్ఞానానికి, సంతోషానికి ప్రతీక. ఎప్పుడూ నవ్వుతూ ఉండు. ఆకుపచ్చ ప్రకృతికి, జీవనానికి గుర్తు. చెట్లను, ప్రాణులను కాపాడు. నీలం శాంతికి, ఓర్పుకు నిదర్శనం. ప్రశాంతంగా ఆలోచించు. ఇండిగో నీలం నమ్మకానికి గుర్తు. నీపై నీకు నమ్మకం ఉండాలి. ఊదా దయాగుణానికి సంకేతం. అందరికీ సాయం చేయి. ఈ ఏడు విలువలను పాటిస్తేనే ఈ గొడుగు నీకు రక్షణగా ఉంటుంది’ అని చెప్పి, ఆ గొడుగును బుజ్జి చేతికి ఇచ్చింది ఆ అక్క.

బుజ్జి ఆ గొడుగు పట్టుకుని సంతోషంగా వీధిలోకి వెళ్ళాడు. అంతలో మళ్ళీ చినుకులు పడటం మొదలైంది. దారిలో వానకు తడుస్తూ, వణుకుతున్న ఒక చిన్న కోడిపిల్ల కనిపించింది. వెంటనే బుజ్జి మనసులోని ఆకుపచ్చ రంగు (జీవకారుణ్యం) మేల్కొంది. వాడు పరిగెత్తుకెళ్లి ఆ కోడిపిల్లను గొడుగు కిందకు తీసుకున్నాడు.

కొంచెం ముందుకు వెళ్ళేసరికి, వానలో తడుస్తూ నడవలేక ఇబ్బంది పడుతున్న ఒక ముసలి తాతయ్య కనిపించాడు. బుజ్జి తాతయ్య చేయి పట్టుకుని, గొడుగు కింద నిలబెట్టాడు. అప్పుడు వాడి మనసులోని ఊదారంగు (దయాగుణం) మెరిసింది. అలాగే దారి పక్కన నీటిలో మునిగిపోతున్న చిన్న చీమల బారును చూసి, వాటిని ఆ గొడుగు నీడలోకి చేర్చాడు. గొడుగు చిన్నదే అయినా, అందరినీ చేర్చుకునే సరికి అది పెద్దగా విశాలంగా మారిపోయింది!

సాయంత్రం కాగానే వాన పూర్తిగా వెలిసింది. ఆకాశంలో మళ్ళీ ‘రంగుల అక్క’ ప్రత్యక్షమైంది. బుజ్జిని చూసి నవ్వుతూ, ‘బుజ్జి, నా గొడుగు నీకు నచ్చిందా?’ అని అడిగింది.
బుజ్జి ఎంతో ఆనందంగా, ‘అక్కా! నీ గొడుగు చాలా అద్భుతమైనది. ఇది నా ఒక్కడి కోసమే కాదు, నా చుట్టూ ఉన్న ప్రాణులన్నింటికీ ఆశ్రయాన్ని ఇచ్చింది. అందరికీ సరిపోయింది!’ అన్నాడు.

అప్పుడు ఆ అక్క బుజ్జి తల నిమిరి ‘శభాష్‌ బుజ్జి! మన దగ్గర ఉన్న సంపద గానీ, వస్తువులు గానీ సొంతం కోసం మాత్రమే కాదు, అవసరంలో ఉన్నవారికి సాయం చేయడానికి వాడినప్పుడే ఆ వస్తువుకి, ఆ మనిషికి నిజమైన విలువ తెలుస్తుంది’ అని అంది. 
బుజ్జి తల ఊపుతూనే కళ్ళు తెరిచి చూశాడు. అది ఒక అందమైన కల! కానీ ఆ కల బుజ్జికి ఒక గొప్ప పాఠాన్ని నేర్పింది. అప్పటి నుండి బుజ్జి తన దగ్గర ఉన్న ప్రతి వస్తువును ఇతరులతో పంచుకుంటూ, అందరికీ సహాయం చేస్తూ ఊరిలోనే మంచి బాలుడిగా పేరు తెచ్చుకున్నాడు.

మన దగ్గర ఉన్న జ్ఞానాన్ని, సంపదను, వస్తువులను ఇతరులకు సాయం చేయడానికి ఉపయోగించినప్పుడే వాటికి నిజమైన సార్థకత 
చేకూరుతుంది.
- మొర్రి గోపి

హితవచనం..
కుసుమం వర్ణ సంపన్నం గంధహీనం న శోభతే
న శోభతే క్రియాహీనం మధురం వచనం తథా

   మంచి రంగుతో ఉన్నంత మాత్రాన పువ్వు రాణించదు. రంగుకు తోడుగా సుగంధం ఉన్నప్పుడే దానికి విలువ. ఎదుటివారికి సాయం చేయకుండా ఉత్త మాటలతో సరిపుచ్చే మనిషి వల్ల ఎలాంటి ఉపయోగం ఉండదు.

ఇదీ చదవండి: ‘అది ముట్టుకోకు.. ఇది పట్టుకోకు.. అక్కడ గీయకు.. ఇక్కడ నిలబడకు..’